|
|
Βιβλία καὶ περιοδικὰ |
Βιβλιοθήκη Περικλῆ Γιαννόπουλου στὸ scribd |
- Βιβλία Περικλῆ Γιαννόπουλου
- Ἄρθρα Περικλῆ Γιαννόπουλου
- «Τὸ καθῆκον μας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 4, 12-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Ἡ ξενομανία» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 5, 16-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Ὄχι ξένα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 9, 30-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Γράμματα διὰ τοῦ «Νουμᾶ»: Διὰ τὸν κ. Τσαρούχην (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 18, 2-3-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Χαιρετισμός» [στὸν Κωστῆ Παλαμᾶ] (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 19, 6-3-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Τὰ πανταλόνια τῆς φιλολογίας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 24, 23-3-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Ὁ χαλασμένος καθρέπτης» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 27, 3-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Γράμματα διὰ τοῦ «Νουμά»: Προς τον κ. Αντίλαλον (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 31, 20-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Βυζαντινὴ μὲν ρινοκλασία δέ» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 32, 24-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Τὰ ἀρχαῖα δράματα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 33, 27-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- [Ι. Ἄνεμος] «Ὁ τραγουδιστής» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 34, 1-5-1903) [Κοσμόπολις] [scribd] (πεζὸ ποίημα)
- «Διὰ τοὺς ξενομανεῖς σοφολογίους» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 35, 4-5-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Διαβάζουμε ἢ δὲ διαβάζουμε;» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 208, 6-9-1906) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Τηλεφωνήματα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 600, 1-10-1916) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Ἀφιερώματα - κριτικές
- Γ.Κ. Κατσίμπαλης, Βιβλιογραφία Π. Γιαννόπουλου, β' ἔκδ. Ἰούνιος 1960 [scribd] (Πλήρης ἐργογραφία καὶ βιβλιογραφία γιὰ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο ἔως τὸν Ἰούνιο τοῦ 1960.)
- Περιοδικὸν «Τὰ Νέα Γράμματα», Ἰαν.-Μάρτ. 1938, χρόνος Δ', σελίδαι 296
- Περιοδικὸν «Νεοελληνικὰ Γράμματα», τ. 77, 21-5-1938 [scribd]
- Περιοδικὸν «Ἑλληνικὴ Δημιουργία», τόμος 12, 1-10-1953
- Δ.Π. Ταγκόπουλος, «Μίαν ἔρευναν» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 4, 12-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd] (Εἰσαγωγικὸ σημείωμα γιὰ τὰ ἄρθρα τοῦ Γιαννόπουλου στὸν Νουμά.)
- Mr. Tsarouchis, «Διὰ τὸν κ. Γιαννόπουλον» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 13, 13-2-1903) [Κοσμόπολις] (Βλ. ἀπάντησιν Γιαννόπουλου στὸ ἀρ. 18, 2-3-1903)
- Ἀντίλαλος, «Μιὰ εὐχή» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 30, 17-4-1903) [Κοσμόπολις] (Βλ. ἀπάντησιν Γιαννόπουλου στὸ ἀρ. 31, 20-4-1903)
- Ι.Γ. Σταμνόπουλος«Για τη θρησκεία μας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 33, 27-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Κωστῆς Παλαμᾶς, «Λίγα λόγια γιὰ τὸν κ. Περικλῆ Γιαννόπουλο»· [Δ.Π. Ταγκόπουλος], «Γιὰ νὰ νιώσουν» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 213, 17-9-1906) [Κοσμόπολις] (Σημ. Φ.Μ.: Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς καὶ ὁ Δ.Π. Ταγκόπουλος, καίτοι δὲν ὑπολείπονται θαυμασμοῦ, ἀκόμη καὶ στὸ συγκεκριμένο τεῦχος, γιὰ πολλὲς ἀπὸ τὶς ἰδέες καὶ τὸν λόγο τοῦ Γιαννόπουλου, τοῦ ἐπιτίθενται μὲ δριμύτητα, λόγῳ τῆς ἐπίσης δριμύτατης ἐπιθέσεως τοῦ Γιαννόπουλου κατὰ τοῦ Γιάννη Ψυχάρη, στὸ ἔργον τοῦ πρώτου, «Νέον Πνεῦμα». (Ὁ «Νουμᾶς» εἶναι ὑπέρμαχος τῆς ἀκραιφνοῦς δημοτικῆς γλώσσης τοῦ Ψυχάρη.) Περιορίζοντας, ὅμως, τὴν κριτική τους ἀποκλειστικῶς στὸ σημεῖον αὐτό, ἀστοχοῦν ὁλότελα, ὅπως θὰ δείξῃ μὲ σειρὰ ἄρθρων του, ἕνα ἐκ τῶν ὁποίων στὸν ἴδιον τὸν «Νουμά», ὁ Γρηγόριος Ξενόπουλος.)
- Γρηγόριος Ξενόπουλος, «Ἕνα σύστημα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 214, 24-9-1906) [Κοσμόπολις] [scribd] (Σημ. Φ.Μ.: Ἐνῶ συνεχίζονται οἱ χλευαστικὲς ἐπιθέσεις ἀκραίων δημοτικιστῶν τοῦ «Νουμᾶ» κατὰ τοῦ Γιαννόπουλου (βλ. σατυρικὸν τετράστιχον τοῦ «Κατακεφαλιᾶ»), ὁ Γρηγόριος Ξενόπουλος ὑπερασπίζεται τὸν συγγραφέα τοῦ «Νέου Πνεύματος» μὲ τὸ ἐξαιρετικὰ εὔστοχον καὶ ἐμπεριστατωμένον ἄρθρον του, «Ἕνα σύστημα» -ἀποδεικνύοντας καὶ πάλι τὴν εὐθυκρισία καὶ τὴν ὀξυδέρκειά του ὡς κριτικοῦ. (Μὴν ξεχνοῦμε ὅτι ὁ Ξενόπουλος εἰσήγαγε στοὺς λογοτεχνικοὺς κύκλους τὸν Κωνσταντῖνο Καβάφη.))
- Ἴων Δραγούμης, «Γιὰ τὸ βιβλίο τοῦ Γιαννόπουλου» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 217, 15-10-1906) [Κοσμόπολις] [scribd] (Σημ. Φ.Μ.: Ὁ ἀδελφικὸς φίλος καὶ ἰδεολογικὸς συμπολεμιστὴς τοῦ Γιαννόπουλου, Ἴων Δραγούμης, ἐγκαινιάζει τὴν ἀρθρογραφία του στὸν «Νουμᾶ», ὑπερασπιζόμενος, καίτοι δημοτικιστὴς ὁ ἴδιος, τὸ βιβλίον τοῦ Γιαννόπουλου.)
- Κωστῆς Παλαμᾶς, «Σὲ δυὸ πεθαμμένους» (ποίημα)· [Π.Δ. Ταγκόπουλος] Ἰξίονας, «Ὁ ἥρωας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 388, 18-4-1910) [Κοσμόπολις] [scribd] (Γιὰ τὴν αὐτοκτονία τοῦ Γιαννόπουλου.)
- «Ὅ,τι θέλετε» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 389, 25-4-1910) [Κοσμόπολις] (Σχόλιο γιὰ προηγούμενα ἄρθρα σχετικῶς μὲ τὸν Γιαννόπουλο.)
- ΔΙΚ., «Περικλῆς Γιαννόπουλος» (Πινακοθήκη, Τόμ. 10, Αρ. 111, Μάιος 1910) [Πλειάς] [scribd]
- Δ.Π. Ταγκόπουλος, «Φιλολογικὰ πορτραῖτα: Περικλῆς Γιαννόπουλος» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 770, 1923-01) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Μελέτης Μελετόπουλος, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: Βίος, ἔργο καὶ αὐτοκτονία», περ. «Νέα Κοινωνιολογία», τ. 39, Φθινόπωρο 2004, ISSN 1105-8099, σελ. 137-178 [scribd]
|
Φωτογραφίες καὶ εἰκόνες |
 |
Φωτογραφία τοῦ Περ. Γιαννόπουλου, ἡ μοναδικὴ ποὺ ἔκανε σὲ φωτογράφο. Τὴ φωτογραφία αὐτή, λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ θάνατό του, τὴν ἔσκισε ὁ ἴδιος σὲ φιλικό του σπίτι. Συγκολλήθηκε καὶ ξαναφωτογραφήθηκε. (περ. «Νεοελληνικὰ Γράμματα», τ. 77, 21-5-1938, σελ. 6)
(α' δημοσίευσις: ἐφ. «Ἐμπρός», 13-4-1910· ἀναδημοσιεύσεις: περ. «Ἑλληνικὰ Γράμματα», τόμ. Δ', 1-2-1929, σελ. 177· περ. «Νεοελληνικὰ Γράμματα», τ. 77, 21-5-1938, σελ. 6· ἐφ. «Ἐλεύθερον Βῆμα», 24-5-1938· ἐφ. «Ἡ Καθημερινή», 30-5-1938· ἐφ. «Μακεδονία» Θεσσαλονίκης, 30-5-1938· ἐφ. «Ἀκρόπολις», 6-6-1938· Κ.Θ. Δημαρᾶς, «Ἱστορία τῆς Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας», 9η ἔκδ., γνώση, 1999, σελ. 523)
|
 |
| Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος (ὄρθιος) φωτογραφημένος στὸ ναὸ τῆς Ἀπτέρου Νίκης. Ἀριστερά: Ἡ Ρωξάνα Βασμαζίδη-Βολονάκη, ἡ Πανωραία Σχίζα, ἀδελφή του. Δεξιά: Ἡ Εὐγενία Μαυροκορδάτου, ἀδελφή του, μιὰ Ρωσσίδα φίλη, ἄγνωστη πιά, κι᾿ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου κ. Μ. Σακόρραφος. (Τὴ φωτογραφία αὐτή, ἀνέκδοτη ἴσαμε σήμερα, ποὺ εἶναι ἀπὸ τὶς σπάνιες ποὺ διεσώθηκαν, μᾶς τὴν παραχώρησε εὐγενικὰ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου κ. Μ. Σακόρραφος.) (περ. «Νεοελληνικὰ Γράμματα», τ. 77, 21-5-1938, σελ. 4)
|
 |
| Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος στὸ Παρίσι, σὲ ἡλικία 19-20 ἐτῶν (λεπτομέρεια). (Νικόλαος Καρρᾶς, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: ἑκατονταετία 1910-2010», Πελασγός, 2010, ISBN 978-960-522-258-1, σελ. 53)
|
 |
| Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος στὸ Παρίσι, σὲ ἡλικία 19-20 ἐτῶν.
|
 |
«Περικλῆς Γιαννόπουλος, 1897», σχέδιο μὲ κάρβουνο τῆς Σοφίας Λασκαρίδου. (ἀρχεῖο Πολιτιστικοῦ Ὀργανισμοῦ Δήμου Καλλιθέας)
(Πολιτιστικὸς Ὀργανισμὸς Δήμου Καλλιθέας, «Καλλιθέα: Όψεις της Ιστορίας, του Δήμου και της Πόλης», ἐκδ. Ἀλέξανδρος, 2006, ISBN 960-8092-53-1, σελ. 140)
|
 |
Ἡ ζωγράφος Σοφία Λασκαρίδου (1882-1965) σὲ νεαρὴ ἡλικία. (ἀρχεῖο Πολιτιστικοῦ Ὀργανισμοῦ Δήμου Καλλιθέας)
(Πολιτιστικὸς Ὀργανισμὸς Δήμου Καλλιθέας, «Καλλιθέα: Όψεις της Ιστορίας, του Δήμου και της Πόλης», ἐκδ. Ἀλέξανδρος, 2006, ISBN 960-8092-53-1, σελ. 138) |
 |
| Ὁ Περ. Γιαννόπουλος ἀναπαυόμενος. Σκίτσο ἀνέκδοτο τοῦ ζωγράφου Σ. Ἰωαννίδη (1909). Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ Γιαννόπουλος πρὶν αὐτοκτονήσει, προσπάθησε νὰ ἐξαφανίσει συστηματικά, ἐκτὸς ἀπὸ κάθε χειρόγραφο ἢ δημοσίευμά του, καὶ τὶς φωτογρφίες του ποὺ βρίσκονταν σὲ φιλικὰ σπίτια. Τὸ σκίτσο αὐτὸ διασώθηκε στὴν οἰκογένεια τοῦ κ. Κατσίμπαλη. (περ. «Νεοελληνικὰ Γράμματα», τ. 77, 21-5-1938, σελ. 1)
|
 |
Περικλῆς Γιαννόπουλος («Ἔτος Περικλῆ Γιαννόπουλου Δεκ. 1963 - Δεκ. 1964», Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἀγωνιζομένων Νέων (Π.Ε.Α.Ν.))
(Νικόλαος Καρρᾶς, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: ἑκατονταετία 1910-2010», Πελασγός, 2010, ISBN 978-960-522-258-1, σελ. 91)
|
 |
| Περικλῆς Γιαννόπουλος (σκίτσο φανταστικό) |
 |
| Περικλῆς Γιαννόπουλος (σκίτσο φανταστικό) |
 |
Περικλῆς Γιαννόπουλος, ὁ ἅγιος τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας
(περ. «Τρίτο Μάτι», τ. 107, Νοέμ. 2002) |
 |
| 1964, Μνημόσυνο γιὰ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο. Ἐμπρός: Δημήτρης Πικιώνης, Δημήτρης Λαζογιῶργος - Ἑλληνικός, Λίνος Καρζής. Πίσω: Δημήτριος Παπαστρατηγάκης, Γ. Μετσόλης, Ἰ.Μ. Χατζηφώτης (προφίλ), Ἔλλη Λαμπρίδη, Γιῶργος Σταμπολῆς, ἄγνωστος, κα Καραβίδα. (Ἡ φωτογραφία ἀπὸ τό: Λίνος Καρζής, «Οἱ Ἕλληνες πλάθουν τὸ νέο τους μύθο», Πελασγός, 1995 (α' ἐπανεκτύπωση)) |
 |
| Διακήρυξις πνευματικῶν ἀνθρώπων (Δημήτριος Πικιώνης, Ἀγγελικὴ Χατζημιχάλη, Λίνος Καρζῆς, Ἀνδρέας Παπαγιαννόπουλος-Παλαιός) γιὰ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ τοῦ «ἔτους Περικλῆ Γιαννόπουλου Δεκ. 1963 - Δεκ. 1964». (Νικόλαος Καρρᾶς, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: ἑκατονταετία 1910-2010», Πελασγός, 2010, ISBN 978-960-522-258-1, σελ. 90) |
 |
| Χειρόγραφον τοῦ Δημήτρη Πικιώνη μὲ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸν Γιαννόπουλο. (Δημήτρης Φιλιππίδης, «Δημήτρης Πικιώνης: Οἱ ὁμιλίες τοῦ ᾿65», ἐκδ. Μέλισσα, 2009, ISBN 978-960-204-2885, σελ. 54-56.) |
|
Ἐξώφυλλα βιβλίων καὶ περιοδικῶν |
 |
| Περικλῆ Γιαννόπουλου Ἄπαντα, Νέα Θέσις, 1963 |
 |
| Περικλῆ Γιαννόπουλου Ἄπαντα, Ἐλεύθερη Σκέψις, β' ἐπανέκδοσις 1999 (α' ἔκδ. 1988), ISBN 960-7931-17-3 |
 |
Περικλῆς Γιαννόπουλος, «Ξενομανία - Νέον Πνεῦμα - Πρὸς τὴν ἑλληνικὴν ἀναγέννησιν», Ροές, β' ἔκδ. ἐμπλουτισμένη, 2010, ISBN 978-960-283-323-0
«Ἕλληνας ὣς τὸ κόκκαλο, ἑλληνολάτρης μέχρι παραληρήματος, ἤθελε νὰ μεταβάλει ὅλους τοὺς «Ρωμιοὺς» εἰς Ἕλληνας... Ἥρωάς του εἶναι ὁ Ἀλέξανδρος, ὁ ἡμίθεος ἀρχηγὸς ἑνὸς ἐπιθετικοῦ πολιτισμοῦ. Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος εἶναι μεγαλοϊδεάτης, ὄχι μόνον ἀπελευθερωτικῆς, ἀλλὰ καὶ κατακτητικῆς μορφῆς. Ὡστόσο, πίσω ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ ὕφος ὑπάρχει μιὰ ψυχὴ σὲ βρασμό, ποὺ ἔχει ὁραματισθεῖ μεγάλα καὶ μαστιγώνει τὰ μικρά: Ἕνας Ἕλληνας μεγαλοϊδεάτης, ποὺ δὲν ἀνέχεται τὴ μικρολογία καὶ τὴν ἀνεμελιὰ τῆς παρακμῆς. Σπύρος Μελᾶς, 1953» (ὀπισθόφυλλον) |
 |
| «Ἴων Δραγούμης - Τὸ ἀνθολόγιο τοῦ «Νουμᾶ» (Ἐπίμετρο: ἐννέα ἐπιστολὲς τοῦ Περικλῆ Γιαννόπουλου στὸν Ἴωνα Δραγούμη)», εἰσαγωγὴ-σχόλια: Στέφανος Μπεκατῶρος, Ἐναλλακτικὲς Ἐκδόσεις, 2002, ISBN 960-427-074-5 |
 |
| Ἀπόστολος Σαχίνης, «Ἡ πεζογραφία τοῦ αἰσθητισμοῦ», Ἑστία, 1981 |
 |
| Νικόλαος Καρρᾶς, «Μὲ ἰδεολογία Ἑλληνική: Νεοέλληνες πνευματικοὶ ἥρωες», Πελασγός, 1998 |
 |
| Γιάννης Καιροφύλας, «Αὐτοὶ οἱ ὡραῖοι τρελοί», Φιλιππότης, 2002 |
 |
| Πέτρος Χαρτοκόλλης, «Ἰδανικοὶ αὐτόχειρες - Ἕλληνες λογοτέχνες ποὺ αὐτοκτόνησαν», Ἑστία, 2003, ISBN 960-05-1101-2 |
 |
Κώστας Γιαννόπουλος, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: Πορτραῖτο ποὺ κάηκε στὸ φῶς», σειρὰ «Βίοι Ἁγίων (Ὑπόγειες διαδρομές)», Ἠλέκτρα, 2007, ISBN 978-960-6627-71-2
«Στη ζωή του Περικλή Γιαννόπουλου έβρεχε διαρκώς. Είχε γενηθεί σε μια πόλη υγρή, την Πάτρα. Όταν πέθανε ο πατέρας του, έγινε ένας τσακισμένος άνθρωπος. Τότε ήταν που άρχισε να βρέχει παντού στον κόσμο γι' αυτόν. Βιαζόταν -όχι πως τον ένοιαζε πια η βροχή που τον είχε μουλιάσει. Τα βράδια πνιγόταν στα δάκρυά του. Το έδαφος είχε γίνει ολισθηρό. Βούλιαζε! Η θλίψη φαίνεται πως είναι υγρή. Καθόταν στο στενό του γραφείο και κοίταζε τα χέρια του. Λευκά, με καλοκομμένα νύχια, μακριά δάχτυλα. Κοίταξε την παλάμη του. Τη γραμμή της ζωής. Θαύμασε την ομορφιά της. Ερωτεύτηκε την οσμή της. Τα άνθη του αγρού, τις γαζίες, τις ελιές, τη δάφνη, τα πεύκα. Κι όταν τη φώτισε το φως, άρχισε να γράφει γι' αυτό, για την Ελληνική Γραμμή, την Ελληνική Ζωγραφική.» (ὀπισθόφυλλον) |
 |
Νικόλαος Μιχαλολιάκος, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: Ὁ Ἀπολλώνιος Λόγος», Χρυσὴ Αὐγή, 2008
«Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια προσπάθεια εμβαθύνσεως στο πνευματικό έργο ενός μεγάλου διανοουμένου του 20ου αιώνος, δια τον οποίον έγραψαν ύμνους και συγκλονίσθηκαν από τον θάνατόν του μεγάλες μορφές του πνεύματος, όπως ο Ίων Δραγούμης (ο πνευματικός του αδερφός), ο Κωστής Παλαμάς και ο Άγγελος Σικελιανός. Ο Περικλής Γιαννόπουλος ήθελε προπαντός να είναι ένα παράδειγμα και η υστάτη πράξις του ήτο πράξις περιφρονήσεως προς τους μικρούς, που εχειρίζοντο και δυστυχώς συνεχίζουν και σήμερα να χειρίζονται τα πράγματα του Μεγάλου μας Έθνους. Κατά τούτο λοιπόν, η απαίτησίς του, απαίτησις για έναν Νέον Ελληνισμό αντάξιον του Αρχαίου ενδόξου Ελληνισμού, απαίτησις δια μιαν Αληθινήν Ελλάδα, παραμένει επιτακτική.» |
 |
Νικόλαος Καρρᾶς, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: ἑκατονταετία 1910-2010», Πελασγός, 2010, ISBN 978-960-522-258-1
«Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος ὁ ὑμνητὴς τῆς ἑλληνικῆς αἰσθητικῆς, ὁ Ἑλληνολάτρης, ὁ Ἑλληνοποιὸς ἐπαναστάτης ἔρριξε τὸν σπόρο του στην ὑπόθεση τῆς ἑλληνικῆς Ἀναγεννήσεως. Ἀνῆκε στοὺς λίγους. Ἰδέες του, ἡ ἐπαναστατικότητα καὶ ὁ ρομαντισμός του, δὲν τοῦ ἐπέτρεπαν βέβαια νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ εἶδος πολιτικῆς, τὸ ὁποῖο ἐπεβλήθη στὴν Ἑλλάδα μετὰ τὴν δολοφονία τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ κυβερνήτου Ἰωάννη Καποδίστρια. Δὲν εὐτύχησε νὰ δεῖ τὴν ἰσχυρὴ καὶ ἑνωμένη πατρίδα τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων. Εὐτύχησε ὅμως στὸ ὅτι δὲν εἶδε τὸν μετέπειτα ἐθνικὸ διχασμό... Ὁ Γιαννόπουλος εἶχε διαλέξει μόνος του τὸν τρόπο καὶ τὸν χρόνο τοῦ θανάτου του, «ἤθελε νὰ πεθάνει νέος καὶ ἤθελε νὰ πεθάνει ὀρθός».
Στὶς 10 Ἀπριλίου τοῦ 1910, κάλπασε μὲ ἕνα ἄλογο μέσα στὰ κύματα τῆς θάλασσας τοῦ Σκαραμαγκᾶ, ντυμένος στὰ ἄσπρα, στεφανωμένος μὲ ἀγριολούλουδα καὶ ἔχοντας ἐπάνω του βαρίδια. Στὴν τσέπη του εἶχε ἕναν ὀβολὸ γιὰ τὸν Χάροντα: γιὰ τὸ πέρασμά του ἀπὸ τὴν Ἀχερουσία λίμνη στὰ Ἠλύσια Πεδία. Γύρισε τὸ ἄλογο πρὸς τὴν ἀκτὴ καὶ αὐτοπυροβολήθηκε. Τὴν προηγουμένη εἶχε ταχυδρομήσει σὲ ὅλους τοὺς φίλους του ὡς ἀποχαιρετιστήριο, μιὰ κάρτα μὲ τὴν παράσταση ἐφήβου καβαλάρη ἀπὸ τὴν ζωφόρο τοῦ Παρθενῶνα...
Τὸ μήνυμά του πάντα ἐπίκαιρο καὶ εἰδικότερα στὴν ἐποχή μας ὅπου ἡ ἐθνική μας ὑπόσταση καὶ ταυτότητα ἀπειλεῖται ἀπὸ τὴν ἐξέλιξη τῶν διεθνῶν Ὀργανισμῶν, τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ὁμοσπονδίας καὶ τοῦ ἄκρατου, ἀψυχολόγητου διεθνισμοῦ. Ἀλλὰ καὶ ὅπου, σὲ πεῖσμα κάποιων θεωριῶν καὶ φιλοσόφων, ἡ ἐθνικὴ ἀφύπνιση ἐμφανίζεται στὸ προσκήνιο δυναμικά.
«Ξυπνῆστε. Ἐγερθῆτε.
Καὶ ἐπαναστατήσετε κατὰ τοῦ Ἑαυτοῦ σας.
Καὶ ἀναβαπτισθεῖτε εἰς τὸ θεῖον φῶς
τῆς Γῆς σας καὶ εἰς τὰ Παραδείσια Ἑλληνικὰ νερά.
Θὰ ἐξέλθετε ΖΩΝΤΑΝΟΙ.
ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΕΛΘΕΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ.»» (ὀπισθόφυλλον) |
 |
| Περιοδικὸν «Νεοελληνικὰ Γράμματα», τ. 77, 21-5-1938. |
 |
| Περιοδικὸν «Ἑλληνικὴ Δημιουργία», τόμος 12, 1-10-1953. |
 |
| Γ.Κ. Κατσίμπαλης, Βιβλιογραφία Π. Γιαννόπουλου, β' ἔκδ. Ἰούνιος 1960. |
 |
| «Ἔτος Περικλῆ Γιαννόπουλου Δεκ. 1963 - Δεκ. 1964», Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἀγωνιζομένων Νέων (Π.Ε.Α.Ν.). |
 |
| Μ. Παπαστρατηγάκης, «Ὁ "Ἀπόλλων τῆς Ἀναγεννήσεως"», ἐφημ. «Ἀκρόπολις», 19-1-1964 |
 |
| Δημήτρης Κιτσίκης, «Ὁ ἅγιος τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας Περικλῆς Γιαννόπουλος», περ. «Τρίτο Μάτι», τ. 107, Νοέμ. 2002 |
 |
| Μελέτης Μελετόπουλος, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: Βίος, ἔργο καὶ αὐτοκτονία», περ. «Νέα Κοινωνιολογία», τ. 39, Φθινόπωρο 2004, ISSN 1105-8099, σελ. 137-178 |
|
Περικλῆς Γιαννόπουλος
Σελίδες Πατριδογνωσίας