|
|
Βιβλία καὶ περιοδικὰ |
Βιβλιοθήκη Περικλῆ Γιαννόπουλου στὸ scribd |
- Βιβλία Περικλῆ Γιαννόπουλου
- Ἄρθρα Περικλῆ Γιαννόπουλου
- «Τὸ καθῆκον μας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 4, 12-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Ἡ ξενομανία» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 5, 16-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Ὄχι ξένα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 9, 30-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Γράμματα διὰ τοῦ «Νουμᾶ»: Διὰ τὸν κ. Τσαρούχην (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 18, 2-3-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Χαιρετισμός» [στὸν Κωστῆ Παλαμᾶ] (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 19, 6-3-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Τὰ πανταλόνια τῆς φιλολογίας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 24, 23-3-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Ὁ χαλασμένος καθρέπτης» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 27, 3-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Γράμματα διὰ τοῦ «Νουμά»: Προς τον κ. Αντίλαλον (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 31, 20-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Βυζαντινὴ μὲν ρινοκλασία δέ» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 32, 24-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Τὰ ἀρχαῖα δράματα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 33, 27-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- [Ι. Ἄνεμος] «Ὁ τραγουδιστής» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 34, 1-5-1903) [Κοσμόπολις] [scribd] (πεζὸ ποίημα)
- «Διὰ τοὺς ξενομανεῖς σοφολογίους» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 35, 4-5-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Διαβάζουμε ἢ δὲ διαβάζουμε;» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 208, 6-9-1906) [Κοσμόπολις] [scribd]
- «Τηλεφωνήματα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 600, 1-10-1916) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Ἀφιερώματα - κριτικές
- Δ.Π. Ταγκόπουλος, «Μίαν ἔρευναν» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 4, 12-1-1903) [Κοσμόπολις] [scribd] (Εἰσαγωγικὸ σημείωμα γιὰ τὰ ἄρθρα τοῦ Γιαννόπουλου στὸν Νουμά.)
- Mr. Tsarouchis, «Διὰ τὸν κ. Γιαννόπουλον» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 13, 13-2-1903) [Κοσμόπολις] (Βλ. ἀπάντησιν Γιαννόπουλου στὸ ἀρ. 18, 2-3-1903)
- Ἀντίλαλος, «Μιὰ εὐχή» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 30, 17-4-1903) [Κοσμόπολις] (Βλ. ἀπάντησιν Γιαννόπουλου στὸ ἀρ. 31, 20-4-1903)
- Ι.Γ. Σταμνόπουλος«Για τη θρησκεία μας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 33, 27-4-1903) [Κοσμόπολις] [scribd]
- Κωστῆς Παλαμᾶς, «Λίγα λόγια γιὰ τὸν κ. Περικλῆ Γιαννόπουλο»· [Δ.Π. Ταγκόπουλος], «Γιὰ νὰ νιώσουν» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 213, 17-9-1906) [Κοσμόπολις] (Σημ. Φ.Μ.: Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς καὶ ὁ Δ.Π. Ταγκόπουλος, καίτοι δὲν ὑπολείπονται θαυμασμοῦ, ἀκόμη καὶ στὸ συγκεκριμένο τεῦχος, γιὰ πολλὲς ἀπὸ τὶς ἰδέες καὶ τὸν λόγο τοῦ Γιαννόπουλου, τοῦ ἐπιτίθενται μὲ δριμύτητα, λόγῳ τῆς ἐπίσης δριμύτατης ἐπιθέσεως τοῦ Γιαννόπουλου κατὰ τοῦ Γιάννη Ψυχάρη, στὸ ἔργον τοῦ πρώτου, «Νέον Πνεῦμα». (Ὁ «Νουμᾶς» εἶναι ὑπέρμαχος τῆς ἀκραιφνοῦς δημοτικῆς γλώσσης τοῦ Ψυχάρη.) Περιορίζοντας, ὅμως, τὴν κριτική τους ἀποκλειστικῶς στὸ σημεῖον αὐτό, ἀστοχοῦν ὁλότελα, ὅπως θὰ δείξῃ μὲ σειρὰ ἄρθρων του, ἕνα ἐκ τῶν ὁποίων στὸν ἴδιον τὸν «Νουμά», ὁ Γρηγόριος Ξενόπουλος.)
- Γρηγόριος Ξενόπουλος, «Ἕνα σύστημα» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 214, 24-9-1906) [Κοσμόπολις] [scribd] (Σημ. Φ.Μ.: Ἐνῶ συνεχίζονται οἱ χλευαστικὲς ἐπιθέσεις ἀκραίων δημοτικιστῶν τοῦ «Νουμᾶ» κατὰ τοῦ Γιαννόπουλου (βλ. σατυρικὸν τετράστιχον τοῦ «Κατακεφαλιᾶ»), ὁ Γρηγόριος Ξενόπουλος ὑπερασπίζεται τὸν συγγραφέα τοῦ «Νέου Πνεύματος» μὲ τὸ ἐξαιρετικὰ εὔστοχον καὶ ἐμπεριστατωμένον ἄρθρον του, «Ἕνα σύστημα» -ἀποδεικνύοντας καὶ πάλι τὴν εὐθυκρισία καὶ τὴν ὀξυδέρκειά του ὡς κριτικοῦ. (Μὴν ξεχνοῦμε ὅτι ὁ Ξενόπουλος εἰσήγαγε στοὺς λογοτεχνικοὺς κύκλους τὸν Κωνσταντῖνο Καβάφη.))
- Ἴων Δραγούμης, «Γιὰ τὸ βιβλίο τοῦ Γιαννόπουλου» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 217, 15-10-1906) [Κοσμόπολις] [scribd] (Σημ. Φ.Μ.: Ὁ ἀδελφικὸς φίλος καὶ ἰδεολογικὸς συμπολεμιστὴς τοῦ Γιαννόπουλου, Ἴων Δραγούμης, ἐγκαινιάζει τὴν ἀρθρογραφία του στὸν «Νουμᾶ», ὑπερασπιζόμενος, καίτοι δημοτικιστὴς ὁ ἴδιος, τὸ βιβλίον τοῦ Γιαννόπουλου.)
- Κωστῆς Παλαμᾶς, «Σὲ δυὸ πεθαμμένους» (ποίημα)· [Π.Δ. Ταγκόπουλος] Ἰξίονας, «Ὁ ἥρωας» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 388, 18-4-1910) [Κοσμόπολις] [scribd] (Γιὰ τὴν αὐτοκτονία τοῦ Γιαννόπουλου.)
- «Ὅ,τι θέλετε» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 389, 25-4-1910) [Κοσμόπολις] (Σχόλιο γιὰ προηγούμενα ἄρθρα σχετικῶς μὲ τὸν Γιαννόπουλο.)
- ΔΙΚ., «Περικλῆς Γιαννόπουλος» (Πινακοθήκη, Τόμ. 10, Αρ. 111, Μάιος 1910) [Πλειάς] [scribd]
- Δ.Π. Ταγκόπουλος, «Φιλολογικὰ πορτραῖτα: Περικλῆς Γιαννόπουλος» (Ὁ Νουμᾶς, ἀρ. 770, 1923-01) [Κοσμόπολις] [scribd]
|
|
|
Φωτογραφίες καὶ εἰκόνες |
 |
| Περικλῆς Γιαννόπουλος |
 |
| Περικλῆς Γιαννόπουλος |
 |
Περικλῆς Γιαννόπουλος
(Πηγή: Κ.Θ. Δημαρᾶς, «Ἱστορία τῆς Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας», 9η ἔκδ., γνώση, 1999, σελ. 523)
|
 |
Περικλῆς Γιαννόπουλος, ὁ ἅγιος τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας
(περιοδικὸν «Τρίτο Μάτι») |
 |
| 1964, Μνημόσυνο γιὰ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο. Ἐμπρός: Δημήτρης Πικιώνης, Δημήτρης Λαζογιῶργος - Ἑλληνικός, Λίνος Καρζής. Πίσω: Δημήτριος Παπαστρατηγάκης, Γ. Μετσόλης, Ἰ.Μ. Χατζηφώτης (προφίλ), Ἔλλη Λαμπρίδη, Γιῶργος Σταμπολῆς, ἄγνωστος, κα Καραβίδα. (Ἡ φωτογραφία ἀπὸ τό: Λίνος Καρζής, «Οἱ Ἕλληνες πλάθουν τὸ νέο τους μύθο», Πελασγός, 1995 (α' ἐπανεκτύπωση)) |
|
Ἐξώφυλλα βιβλίων καὶ περιοδικῶν |
 |
| Περικλῆ Γιαννόπουλου Ἄπαντα, Νέα Θέσις, 1963 |
 |
| Περικλῆ Γιαννόπουλου Ἄπαντα, Ἐλεύθερη Σκέψις, β' ἐπανέκδοσις 1999 (α' ἔκδ. 1988), ISBN 960-7931-17-3 |
 |
| «Ἴων Δραγούμης - Τὸ ἀνθολόγιο τοῦ «Νουμᾶ» (Ἐπίμετρο: ἐννέα ἐπιστολὲς τοῦ Περικλῆ Γιαννόπουλου στὸν Ἴωνα Δραγούμη)», εἰσαγωγὴ-σχόλια: Στέφανος Μπεκατῶρος, Ἐναλλακτικὲς Ἐκδόσεις, 2002, ISBN 960-427-074-5 |
 |
Κώστας Γιαννόπουλος, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: Πορτραῖτο ποὺ κάηκε στὸ φῶς», σειρὰ «Βίοι Ἁγίων (Ὑπόγειες διαδρομές)», Ἠλέκτρα, 2007, ISBN 978-960-6627-71-2
«Στη ζωή του Περικλή Γιαννόπουλου έβρεχε διαρκώς. Είχε γενηθεί σε μια πόλη υγρή, την Πάτρα. Όταν πέθανε ο πατέρας του, έγινε ένας τσακισμένος άνθρωπος. Τότε ήταν που άρχισε να βρέχει παντού στον κόσμο γι' αυτόν. Βιαζόταν -όχι πως τον ένοιαζε πια η βροχή που τον είχε μουλιάσει. Τα βράδια πνιγόταν στα δάκρυά του. Το έδαφος είχε γίνει ολισθηρό. Βούλιαζε! Η θλίψη φαίνεται πως είναι υγρή. Καθόταν στο στενό του γραφείο και κοίταζε τα χέρια του. Λευκά, με καλοκομμένα νύχια, μακριά δάχτυλα. Κοίταξε την παλάμη του. Τη γραμμή της ζωής. Θαύμασε την ομορφιά της. Ερωτεύτηκε την οσμή της. Τα άνθη του αγρού, τις γαζίες, τις ελιές, τη δάφνη, τα πεύκα. Κι όταν τη φώτισε το φως, άρχισε να γράφει γι' αυτό, για την Ελληνική Γραμμή, την Ελληνική Ζωγραφική.» (ὀπισθόφυλλον) |
 |
| Νικόλαος Καρρᾶς, «Μὲ ἰδεολογία Ἑλληνική: Νεοέλληνες πνευματικοὶ ἥρωες», Πελασγός, 1998 |
 |
Νικόλαος Μιχαλολιάκος, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: Ὁ Ἀπολλώνιος Λόγος», Χρυσὴ Αὐγή, 2008
«Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια προσπάθεια εμβαθύνσεως στο πνευματικό έργο ενός μεγάλου διανοουμένου του 20ου αιώνος, δια τον οποίον έγραψαν ύμνους και συγκλονίσθηκαν από τον θάνατόν του μεγάλες μορφές του πνεύματος, όπως ο Ίων Δραγούμης (ο πνευματικός του αδερφός), ο Κωστής Παλαμάς και ο Άγγελος Σικελιανός. Ο Περικλής Γιαννόπουλος ήθελε προπαντός να είναι ένα παράδειγμα και η υστάτη πράξις του ήτο πράξις περιφρονήσεως προς τους μικρούς, που εχειρίζοντο και δυστυχώς συνεχίζουν και σήμερα να χειρίζονται τα πράγματα του Μεγάλου μας Έθνους. Κατά τούτο λοιπόν, η απαίτησίς του, απαίτησις για έναν Νέον Ελληνισμό αντάξιον του Αρχαίου ενδόξου Ελληνισμού, απαίτησις δια μιαν Αληθινήν Ελλάδα, παραμένει επιτακτική.» |
 |
| Πέτρος Χαρτοκόλλης, «Ἰδανικοὶ αὐτόχειρες - Ἕλληνες λογοτέχνες ποὺ αὐτοκτόνησαν», Ἑστία, 2003, ISBN 960-05-1101-2 |
 |
| Γιάννης Καιροφύλας, «Αὐτοὶ οἱ ὡραῖοι τρελοί», Φιλιππότης, 2002 |
 |
| Ἀπόστολος Σαχίνης, «Ἡ πεζογραφία τοῦ αἰσθητισμοῦ», Ἑστία, 1981 |
 |
| Μελέτης Μελετόπουλος, «Περικλῆς Γιαννόπουλος: Βίος, ἔργο καὶ αὐτοκτονία», περ. «Νέα Κοινωνιολογία», τ. 39, Φθινόπωρο 2004, ISSN 1105-8099, σελ. 137-178 |
 |
| Δημήτρης Κιτσίκης, «Ὁ ἅγιος τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας Περικλῆς Γιαννόπουλος», περ. «Τρίτο Μάτι», τ. 107, Νοέμ. 2002 |
|